Cartas a Wiktoria


«Nie kochać w taką noc to grzech» iSing

(No amar en una noche así es un pecado)

[Zwrotka / Estrofa] Można zamknąć serce przed miłością I uczynić najsilniejszą z twierdz. W taką noc ktoś jakby więzy rozciął, Miłość sama wkrada się do serc.

(Se puede cerrar el corazón al amor) (Y hacer de él la más fuerte de las fortalezas.) (En una noche así, es como si alguien cortara las ataduras,) (El amor mismo se desliza dentro de los corazones.)

[Refren / Estribillo] Nie kochać w taką noc to grzech, Gdy sercu serca brak. Bez tego pusty dźwięk ma śmiech I wino traci smak.

Teksty piosenek – Interia

Nie kochać w taką noc to grzech, Gdy tęsknią serca dwa. Gdy ktoś miłości wart jak ty, Ktoś o niej śni jak ja.

(No amar en una noche así es un pecado,) (Cuando al corazón le falta otro corazón.) (Sin eso, la risa tiene un sonido vacío) (Y el vino pierde su sabor.)

(No amar en una noche así es un pecado,) (Cuando dos corazones se anhelan.) (Cuando alguien es tan digno de amor como tú,) (Y alguien sueña con ella como yo.)

[Mostek / Puente] Czy dzień, czy wiek cię znam, To przecież rzecz obojętna. Przyjemnie z sobą nam W tę dziwną, pijaną noc.

(Que te conozca desde hace un día o desde hace un siglo,) (En verdad es algo que no importa.) (Nos sentimos tan bien juntos) (En esta extraña noche embriagadora.)

[Finał / Final] Nie kochać w taką noc to grzech, Kochajmy, póki czas! Niech miłość wejdzie w krew i myśl, Niech porwie dziś i nas!

(No amar en una noche así es un pecado,) (¡Amemos mientras haya tiempo!) (Que el amor se nos meta en la sangre y el pensamiento,) (¡Que nos arrebate hoy también a nosotros!)

Y un pañuelo de lunares
Y te regalo tiempo pa’ que te lo pongas
Y una promesa, niña, si te encuentro un día
Te pienso dar de una
Todos aquellos besos que te decía
Por el puente de la esperanza
Buscaba un rinconcito para la risa
Pensando que ha valido la pena amarte
Pasamos momentitos tan flamenquitos
Y vimos rinconcitos pa’ enamorarse
La calle del pensamiento
Me lleva a aquella orilla, no sé si te acuerdas
Regálame la silla que tiene arte
Yo paso por tu puerta casi to’ los días
Yo paso y tú decides cuándo asomarte

(Regálame la silla, No es lo mismo, Sanz)

Me quedo contigo

Si me das a elegir
Entre tú y la riqueza
Con esa grandeza
Que lleva consigo
Ay amor, me quedo contigo
Si me das a elegir
Entre tú y la gloria
Pa’ que hable la historia de mí
Por los siglos
Ay amor, me quedo contigo

Si me das a elegir
Entre tú y ese cielo
Donde libre es el vuelo
Para ir a otros nidos
Ay amor, me quedo contigo
Si me das a elegir
Entre tu y mis ideas
Que yo sin ella’
Soy un hombre perdido

Ay amor, me quedo contigo…

(Los Chunguitos)


Wiktoria, wyjdź za mnie


Hoy es jueves 18 de junio, y son las 05:05 am.

Wiktoria, he retomado tu retrato. Anoche, estuve retocando y aplicando la segunda capa. Hoy, seguiré en ello. Pienso mucho en tí.

He estado mirando repertorio para duetos y representaciones escénicas en el cine, también canciones con desarrollo coreográfico, como en el musical. Creo que trabajando juntos, ensayando intensamente danza y canto, y estudiando géneros folclóricos y añadiéndole la excelencia, y el razonamiento estético de la academia podríamos llegar a ser una pareja artística de un nivel artístico superior. Estaríamos destinados a renovar el repertorio y la tradición.

Seríamos, además de una pareja feliz en la intimidad, en términos escénicos y artísticos como la Luna y el Sol.

Piensa en todo ello. Hoy, tendré un día de mucho trabajo en mi taller. Necesito asear el taller, retocar algunas pinturas que he dejado de lado mucho tiempo, y retomar los dibujos, para en poco tiempo poner a disposición del cliente algunas piezas para la venta. Cante, y mientras estudia sus piezas musicales, piense en mí.


Querida Wiktoria

En Santiago de Chile son las 01:37 am. Acabo de terminar de pintar. Llevo dos días ya en ello. Estos días he tenido que salir y hacer compras, y me han mirado muchas mujeres. Yo no miré a ninguna porque pienso solamente en usted. Tengo contemplado querida Wiktoria, escribir al rey de Polonia para informarle de manera formal que me he enamdorado de una de las hijas de su reino.

Hay entre 20 a 24 horas de vuelo entre Chile y Polonia. La población total de Polonia es de 38 millones de habitantes aproximadamente. Aprendí de que los polacos tienen un profundo sentimiento nacional; los chilenos también somos así.

Estuve escuchando a ratos las canciones polacas de Chopin. También he visto recetas polacas y de otros países también, porque ya debes saber que me gusta la cocina y la buena mesa. He pensado en el folclor polaco y en el folclor chileno. Por mi parte yo no tengo ningún problema en radicarme en Polonia el tiempo que usted quiera. También tiene que saber que estoy dispuesto a asumir el cuidado y la educación de los niños. Usted solamente tiene que cantar y quererme. Ahora la veo y la escucho cantar en pantalla grande en la sala. Empecé una serie de dibujos al grafito de aves polacas.

Un abrazo afectuoso. Siempre suyo.


Cartas a Wiktoria

Es sábado 20 de junio de 2026

Mi adorada Wiktoria, no pude esperar mucho antes de volver a escribirle, y es que así hemos sido siempre los próceres patrios, y también los más apasionados poetas chilenos en el amor. Quería contarle que con motivo de esta correspondencia se me ha ocurrido una idea para alguna historia infantil, que quiero escribir y publicar literatura infantil. Un caballero que le escribe a su enamorada, una princesa polaca.

Necesitaba hacerle saber que estoy pintando una serie de pinturas al óleo con el tema de avecillas. Es una serie de carácter intimista. Le enviaré la primera imagen con la primera avecilla que abordé.

Cartas a Wiktoria

Mi muy adorada Wiktoria,

Es la madrugada del lunes 22 de junio de 2026, y son las 01:38 en Santiago de Chile.
Ayer por la tarde tuvimos un día familiar a propósito del día del padre.
¿Ha practicado su canto estos días? La imagino cantando.

*****


[En el cuento del caballero que se enamora de la princesa polaca, se enamora de ella porque la princesa desde su torre se asoma a la ventana y comienza a cantar «les tringles des sistres tintaient»]

*****


Ahora que he mirado folclor polaco y que he apreciado su riqueza, me la imagino a usted con esos coloridos trajes típicos, como princesa polaca posando para un retrato. También la imagino posando para un retrato caracterizada de maja española.
Ya quiero estar con usted y enseñarle algunas canciones de folclor chileno: unas tonadas o cuecas. Y escucharle cantar algunas frases en español. Estuve hace un mes más o menos estudiando y transcribiendo para guitarra «la canción bohemia» sólo por recordarla a usted.
¿Sabía Wiktoria que Chopin dijo que Polonia era como el Cristo entre las naciones?
También aprendí algunas cosas acerca de Jan Matejko. Debe saber además mi querida Wiktoria que «la dama del armiño» de Leonardo es una de mis pinturas favoritas de toda la historia de la pintura.
Imagino una maravillosa vida a su lado; yo pintando y usted cantando.
Necesito además una compañera solidaria que sea mi mano derecha y administre mi obra intelectual. Creo que en un corto período de tiempo podríamos hacer muy buenos negocios en el mercado del arte vendiendo un par de colecciones de mis pinturas más recientes.
Usted sabe de mi profundo respeto y mi admiración más sincera por su persona. Siempre suyo, Daniel.

47

Primera parte

Mi muy adorada Wiktoria,


Hoy es martes 30 de junio. Son las 09:01 am y estoy a esta hora de la mañana en medio de la autopista, en el coche con mi viejo, de camino al trabajo. Desde hace una semana que he estado vovlviendo a ver a viejos conocidos ingenieros, técnicos y obreros de distintas especialidades. (No le había mencionado a usted que crecí no solamente rodeado de amigos aficionados a las artes sino que además de amigos ingenieros de todas las especialidades. Por esta principal razón es que he estado muy ocupado y entretenido en términos laborales. Esto es bueno.) Fue por tener muchas ocupaciomes que no tuve ocasión de sentarme a escribirle con tranquilidad. Y no es que en el asiento del copiloto me sienta como en un despacho, pero ya era tiempo de reportarme con usted, y contarle entre muchas otras cosas, en qué he andado esta semana que recién pasó.
Como ya le adelantaba más arriba, he vuelto a trabajar con más de una oficina técnica, con gente que está trabajando en sus propios emprendimientos en la ingeniería y la construcción. También estuve pintando. En cambio, no he tenido tiempo de dibujar. Tampoco he querido retomar mi trabajo en mi sitio web, y he preferido darme un respiro de eso, que es lo que más trabajo me ha dado este año, y que es algo que me tenía realmente agotado. Este es el otro motivo por el que no le he escrito: y es que en mi sitio web escribo mucho, y en muchos frentes: teorizando, catalogando, vinculando mi obra visual con un relato autobiográfico; tengo además mi proyecto de revista literaria digital, Kamikaze Magazine, no sé si ya le conté de esto. Bueno, como ve, Wiktoria, necesitaba separarme de los teclados y de las ideas intelectuales más pesadas. El trabajo creativo es muy agotador además. Usted comprenderá también, que yo no le escribiría sólo por escribir, como si fuera un mero trámite más dentro de mi rutina. Mis cartas a usted siempre tendrán profundidad e intimidad. Tuvimos tres días de descanso acá en Chile: sábado, domingo y ayer lunes. Yo estuve en casa pintando, entre otras cosas, su retrato al óleo. Me ha dado mucho trabajo su retrato. He estado aprendiendo recetas de cocinas de muy diversos cocineros. Ayer aprendí algunos tips de cocina mexicana. Tuve tiempo de cocinar ayer, y he preparado una crema de lentejas que es ya una de mis especialidades. La he escuchado cantar como siempre, porque usted sabe que me encanta escucharla y verla. Soy su admirador número uno, y el presidente oficial de su fan club oficial.


Segunda parte

¿Se enteró de que hace dos días atrás en una fuente de agua, la Fuente Multimedia del Salón del Centenario (Wrocław), cayó un rayo? Prueba inequívoca de cuánto pienso en usted. Hoy conocí a un matrimonio chileno-estadounidense. Jóvenes ambos. En su treintena. Se veían muy bien juntos. No pude no imaginarme lo bien que nos veríamos juntos en la vida cotidiana, y también en sociedad. ¿Ya le dije que la imagino como una «madona polaca» con esos trajes típicos y a modo de las pinturas de los maestros del renacimiento italiano? He estado muy pendiente de su cultura. Me encanta el pueblo polaco. Ahora, mire lo que aprendí esta semana:

Rózowy (Rosa)
Zólty (amarillo)
Zielony (verde)
Czerwony (rojo)
Czarny (negro)
Niebiesk (azul), ahora que ya me sé los colores, cásese conmigo…

Ahora ya estoy en casa. Son las 20:29 pm, y estoy en el sillón escribiendo desde mi smartphone, con la calefacción encendida porque hace mucho frío en Santiago.

Querida Wiktoria,

Tengo tantas cosas que contarle y que decirle. No sé por dónde empezar ni cómo. La he visto en un video nuevo en YouTube, «Schowaj mnie». Ya quisiera yo no sólo escucharla mirándola en frente suyo, también además quisiera refugiarme en el calor de su abrazo. El retrato que estoy haciendo de usted es una pintura al óleo sobre tabla. Aquí llevo conmigo una fotografía suya en la misma actuación en el rol de Carmen. Se ve exquisita en todos su gestos siempre. Por eso pienso hacer con esta otra imagen de usted una pintura más pop ¿Sabe cuánto tiempo ya ha transcurrido desde la primera vez que la vi en esa actuación? Ya son casi siete meses. La vi por allá por diciembre del 2025. La primera vez me pareció increíblemente histriónica y agraciada. Tampoco me percaté sino hasta mucho tiempo después de que era una orquesta juvenil ¡Imagínese! Como fueron las cosas. A partir de ahí nunca he vuelto a dejar de mirarla. En su último video aparece usted todavía más hermosa que en los otros dos videos. Me tiene muy asombrado su natural belleza. Ciertamente el retrato que estoy haciendo de usted ofende su belleza. Por eso no había querido publicar ningún avance de su retrato, porque en una primera fase son imágenes muy raras. Ahora en un tercer estado ya se empiezan a reconocer sus rasgos, aunque todavía le falta mucha modulación de color. Lo que sucede es que la luz de ese escenario es una luz muy drástica e intensa y muy saturada y hacen que su rostro aparezca como porcelana. Esto fue lo más difícil de la ejecución de su retrato. Pero en dos o tres sesiones más ya estará terminado.

(Hoy es jueves 23 de julio de 2026)

Quería contarle además que he seguido muy interesado por la filmografía polaca, sus variados contenidos y su calidad estética y artística. También me he seguido interesando por la música polaca que desde el folclor hasta el rock y el pop, hay mucha escena interesante. Anoche mismo, por ejemplo ya he visto otros dos films. «Motyle» fue uno y el otro fue una película en blanco y negro, ambientada en esa Polonia de bohemia elegante. Han hecho mucho musical también. También he visto «Pani minester tanczy», entre otras. De la música popular le puedo contar que me ha gustado mucho la figura y el trabajo de Izabela Trojanowska o Zcerwone gitary. También, en el ámbito de la música culta, he encontrado entre los trabajos de Moniuzsko una misa muy interesante.

Tiene que saber además que estuve mirando estos días a las chicas que hacen gimnasia rítmica de alto rendimiento, y también a las chicas rusas del equipo de patinaje sobre hielo. Se lo confieso así abiertamente porque usted ya sabrá que a mí me gustan mucho los deportes y son deportistas que han captado mi atención y ganado toda mi admiración. Y eso es todo. Cierto es que bromeo, pero sólo son bromas, y no porque me guste el humor dejo de ser un hombre serio.

Quiero escribir música para guitarra. Mi idea es empezar escribiendo ejercicios progresivos tipo método razonado, para seguir con los estudios para finalmente llegar al repertorio. También tengo muchas ganas de hacer algo con la guitarra y el canto. Esto porque antes de conocerla a usted ya había estado escuchando ópera -intérpretes y repertorio – porque quería aprender lo mínimo del género, y entonces vi muchas intérpretes versionando música popular. Por eso me gustaría escribir los arreglos ara un par de canciones para que las cante usted. También me gustaría intentar escribir tipo arias, y es una maravillosa excusa para pasar tiempo con usted estudiando cosas y escribiendo música y lírica juntos.

Y ya que le he comentado de pasar tiempo juntos haciendo cosas y de la noche y la bohemia culta de esa Polonia de los films, quería decirle que yo sé que usted es todavía muy joven y que seguramente quiere hacer muchas cosas entretenidas y otras productivas relacionadas con su profesión y sus intereses antes de querer formar una familia. También tiene que saber que yo fui muy bohemio, y me sacié de todo eso, y mi único interés por todo eso solamente podría tener relación con usted, con acompañarla y cuidarla donde usted quiera ir a conocer o a divertirse, acompañarla y cuidarla a usted donde usted quiera ir a cenar o a bailar o beber un par de copas.

¿Sabe cuál ha sido la principal razón por la que no le escrito con la avidez de antes? Sólo por no agobiarla ni molestarla. No quiero aburrirla.

Volviendo al asunto de su retrato, bueno ya le comenté que aún está en su primera etapa, y que todavía falta por definir muchos de sus rasgos, además, este registro es un registro casual, de cámara de smartphone, y nunca una foto de smartphone es un buen registro para una pintura, ciertamente, pero si es un gesto de confianza e intimidad, porque las cartas que a usted le escribo son parte además de mis diarios, y de mi literatura. De un momento a otro publicaré un registro en el catálogo. Ahí se podrá apreciar mejor el avance de la pintura. Sabe usted que en el Renacimiento italiano los retratos y las madonas se pintaban al óleo sobre tabla. Si usted decide quedarse conmigo y nuestro compromiso avanza, mi intención es hacer varias pinturas de usted. Es mi mayor deseo que sea usted mi compañera, y mi musa, toda mi inspiración.

Si usted quiere que le traduzca mis cartas al polaco antes de enviárselas a usted, yo encantado de seguir iniciándome en su idioma. Si usted quisiese que yo le transcribiera todas mis cartas para usted en un buen papel y con tinta de calidad, en cursiva y con plumillas, de mi puño y letra, yo lo hago por usted.

También quería hablarle de la leyenda del dragón de Wawel. Es que yo no la conocía. Y la conocí después de hablarle a usted de la idea de escribir un cuento infantil acerca de una princesa polaca. Hay un asunto que me tiene a ratos, entre semana, con el semblante sombrío. Pero de ese tema incómodo y desagradable no quiero hablarle a usted ahora. Es un fantasma del pasado que tiene que terminar de convencerse de esto.

Todavía me van quedando en el tintero otros temas de los que quiero conversarle. Hoy he estado pintando y en los descansos de eso, he estado escribiéndole. No me importa que un mar me separe de usted.

Mi muy adorada Wiktoria,

Son en Santiago las 06:47 am, y yo ya estoy en pie desde las 05:00am. Amenció acá con – 0,8°. Pronto desayunaré. Estuve mirando música en YouTube. Es que por usted he vuelto a mis intereses por la música culta con un entusiasmo renovado. ¿Ya sabe que he desarrollado método razonado para guitarra? Me gustaría componer arias pero estoy recién escuchando repertorio; también luego de conocerla a usted. Nunca antes me pareció más maravillosa la ópera.

Me gusta mirar un canal polaco que se llama «Ecos del bosque» es de flora y fauna. Me dan ganas de mirar esos programas y otras pelis con usted. Con esos capítulos de Echa Lesne me dan ganas de ser papá. Hay una niña en youtube que cocina recetas maravillosas. Es una repostera extraordinaria. Anoté ya varias recetas. Ya la invité a nuestro matrimonio. (No piense que la estoy presionando)

Nació otro vástago de la casa Troncoso-González. Esta vez fue madre la hija de una prima. O sea, mi prima ya fue abuela. ¡Una locura! Bueno ella fue madre muy joven, y ahora su hija lo mismo. La niña es preciosa, y como aún no sé su nombre, porque mis hermanas me contaron de esto, yo le puse «Preciosísima», y aquí le voy a compartir la foto que me han enviado mis hermanas

🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘😘

Por cada página un beso

Margarita

(Ricardo Cocciante, 1991)

Yo no puedo estar parado

Con las manos tan vacías

Tantas cosas quiero darle

Antes de que llegue el día

Mientras ella está durmiendo

Yo no puedo ya acostarme

Para que cuando despierte

Nunca más pueda olvidarme

Y para que esta larga noche

Ya no sea más oscura

Hazte grande dulce luna

E ilumina el cielo entero

Para ver que su sonrisa

Vuelve a estar en su semblante

Brilla sol en la mañana

Como no lo hiciste antes

Y para que pueda cantarme

Las canciones que ha aprendido

Yo le construiré un silencio

Que jamás ninguno ha oído

Buscaré cientos de amantes

Por esquinas y rincones

Para darle todos juntos

Un amor que nunca acabe

Correremos por las calles

Bailaremos con la gente

Porque quiere la alegría

Porque odia los rencores

Y porque ama los colores

Pintaremos las paredes

Casas, calles y balcones

Porque ella así lo quiere

Y con todas esas flores

Que nos da la primavera

Construyámosle una cama

Para amarnos cuando quiera

Y subamos hasta el cielo

Y cojámosle una estrella

Porque Margarita es buena

Porque Margarita es bella

Porque Margarita es dulce

Porque Margarita es tierna

Porque Margarita ama

Y es amor la noche entera

Porque Margarita es fuego

Porque Margarita es libre

Porque Margarita es viento

Y sin saberlo puede herirme

Porque Margarita es todo

Mi locura mi poesía

Margarita es Margarita

Margarita ahora es mía

Margarita ahora es mía

85

Les tringles des sistres tintaient

Anoche, mientras trabajaba musicalmente, entre escuchar melodías japonesas ejecutadas en el koto, buscando y catalogando repertorio para guitarra, escuchando a guitarristas flamencos, escribiendo temas, arias y bagatelas en el papel pautado y digitando con la guitarra, me encontré esta primera parte de «La canción bohemia» de la Ópera Carmen de Bizet. Esta transcripción la debo de haber comenzado hace unos tres meses atrás. Obviamente tiene su motivación principal en la ratona polaca que me obsesiona, tal y como las sirenas encantan a los marineros. En un principio, deje el espacio en el primer pentagrama a modo de sección para la voz, pero como iba a ocupar demasiado papel, me resolví por transcribir una única sección para la guitarra. De hecho, iba a hacer un registro de estos compases aquí descritos en la imageninferior, sólo para intentar captar la atención de Wiktoria, como los pájaros hacen su danza de cortejo. Como estuve investigando repertorio para ópera y violín y flamenco, se me fue quedando en el tintero. Ayer la encontré, y creo que estos días seguiré trabajando esta transcripción. Lo que pasa es que no sé si será viable transcribirla para una sola guitarra, y tal vez por cuestiones de complejidad armónica y/o tesituras, deba resolverla para dos guitarras. Me parece que esa fue la razón por la que no continué transcribiéndola. No lo recuerdo bien, sólo recuerdo que cuando se me ocurrió explorar la posibilidad de hacer una transcripción de la pieza, el inicio fue un trabajo relativamente rápido. Ahora tendré que volver a escuchar la pieza con las pautas originales para decidir si efectivamente es factible para una sola guitarra o por cuestiones de peso y consistencia deba hacer una transcripción para dos guitarras. Aquí una vez más queda probada la veracidad de mis relatos cuando digo que he transcrito y compuesto mucho para la guitarra, y cómo me voy encontrando con material inédito. Cuando me vuelque a revisar y ordenar cajas donde tengo acopiado legajos de papel, es probable que vuelva a aparecer mucha literatura para gu

itarra a medias tal como este trabajo que aquí presento. No le he querido transformar a formato PDF porque es un boceto. Cuando la trabaje mejor la liberaré en formato PDF. También ya he encontrado otros motivos melódicos en el koto y he estado en eso estos últimos días. He dormido muy poco además por todo este trabajo.


Listy do Wiktorii

Cartas a Wiktoria

Jak gwiazda

Stworzenia; Ewo, ty,

z mojego boku.

Kobiecie niech będzie,

jak tej pierwszej,

całe Stworzenie.

Płatek śniegu,

złocisty miód to ty,

kobieta w Edenie.

Księżyc spojrzał

na wdzięk twoich gestów

i zbladł.

Piosenki wszystkie

zasnęły

na twoich biodrach.

Maki to

rozkwitłe pragnienia, co w

nocy całują.

W twoich pieszczotach

niebo w kolorach

widzieć, jak się otwiera.

Mrożonka iluzji

wśród wilgotnej mgły:

twoje oczy.

Eva

10

Como estrella

de la Creación; Eva, tú,

de mi costado.

11

A la mujer sea,

como a la primera,

toda la Creación.

12

Copo de nieve,

dorada miel eres tú,

mujer en Edén.

13

La luna miró

de tus gestos su gracia

y palideció.

14

Canciones todas

se quedaron a dormir

en tus caderas.

15

Amapolas son

los deseos en flor que en

la noche besan.

16

En tus caricias

el cielo en colores

verlo abrirse.

17

Un espejismo

entre húmeda niebla

fueron tus ojos.

Ratona-tona-na/ ratona-tona-na


Olej na desce
Pierwsza warstwa
Seria

Dla moja ukochana ptaszynka

Olej na desce
Pierwsza warstwa
Seria


Za siódmą rzeką, bardzo daleko stąd
hen, za górami stu
Szukałem ciebie w krainie baśni
i to był właśnie błąd.
Bo cię znalazłem tu
pamiętasz bajkę
o tej królewnie co śpi
od wielu, wielu już dni.
Może ty jesteś mą królewną,
której szukam dzień po dniu.
Jeśli tak, to już wiem na pewno
zbudzę serce twe ze snu.
Nie zaklęciem zbudzę je tajemnym,
ni słowem, ni trunkiem,
ale najzwyklejszym pocałunkiem
takim do utraty tchu.
Jeśli ty jesteś mą królewną,
którą ze snu zbudzić mam,
to już wiem, to już wiem na pewno,
że jak w bajce będzie nam.
Nie zaklęciem zbudzę je tajemnym,
ni słowem, ni trunkiem,
ale najzwyklejszym pocałunkiem
takim do utraty tchu.
Jeśli ty jesteś mą królewną,
którą ze snu zbudzić mam,
to już wiem, to już wiem na pewno,
że jak w bajce będzie nam.

❤️💘😘

Siempre miro folclor polaco para recordarla e imagino la alegría de estar contigo, bailando, cenando, cantando, besándonos…

Wiktorio, są dni, kiedy widzę ją na smart TV i widzę, jak pięknie śpiewa, więc daję telewizorowi buziaka.

Listy do Wiktorii

Ratona, jestem na ciebie zły. Cóż, nie mogę być naprawdę zły na kobietę, która zostanie moją żoną i matką moich dzieci. Ale jestem zły na ciebie. Nie kontynuowałem twojej serii obrazów ptaków, ponieważ są na bazie oleju, więc schną trochę dłużej. Poza tym, wiesz, mam mnóstwo innych rzeczy do zrobienia, takich jak dalsze rozwijanie melodii w nutach i pisanie i dokańczanie tego, co komponuję na gitarę. Dlatego nie kontynuowałem twoich obrazów ptaków; dlatego też do ciebie nie pisałem. Poza tym, już ci powiedziałem, że jestem na ciebie zły i usunąłem wszystkie komentarze, które zostawiłem na YouTube. Mimo to, słucham cię codziennie. Nie wykorzystuj faktu, że nie mogę być na ciebie naprawdę zły; nie bądź. Chcę, żebyś nauczyła mnie, jak poprawnie śpiewać. Napiszę do ciebie ponownie, kiedy przestanę się na ciebie złościć. Mam ci wiele do powiedzenia i zaproponowania. Słyszałeś, jak tworzę muzykę? Obrazy są po to, żebyśmy je sprzedawali, żebyśmy mieli gdzie mieszkać, żebyśmy mogli tworzyć muzykę i jeździć do cudownych uzdrowisk. Mówiłem ci, że pieniądze wszędzie za mną chodzą?


Ratona, estoy enojado con usted. Bueno, yo no puedo estar realmente enojado con la mujer que va a ser mi esposa, y la madre de mis hijos. Pero estoy enojado con usted. No he retomado su serie de pinturas de pajaritos porque están pintadas con óleo y al aceite, así tardan un poco más en secarse. Además usted sabe que tengo hartas otras cosas que hacer, como por ejemplo, seguir desarrollando melodías en papel pautado y seguir escribiendo y terminando lo que estoy componiendo para guitarra. Por esos motivos no he seguido con sus pinturas de pajaritos; por eso tampoco le había escrito. Además ya le dije que estoy enojado con usted, y le borré todos los comentarios que le había dejado en youtube. Igual no la dejo de escuchar todos los días. No se aproveche de que no me pueda enojar realmente con usted, no se aproveche. Quiero que me enseñe a cantar de verdad. Le voy a volver a escribir cuando se me pase el enojo con usted. Tengo hartas cosas que contarle y que proponerle ¿Me escuchó haciendo música? Los cuadros son para que los vendamos y tengamos dónde vivir y podamos hacer música e irnos a unos balnearios estupendos. ¿Ya le conté que el dinero en masa me sigue por todas partes? …

2

Moja śliczna myszko, kochanie. Jest 2:21 w nocy w Santiago, a mój gniew już opada. Bo tak naprawdę nie potrafię się na ciebie gniewać, Wiktorio.

Ratoncita hermosa de mi corazón. Son las 02:21 am en Santiago, ya se me está pasando el enfadado. Porque yo no puedo estar realmente enfadado con usted, Wictoria.

Twoim obowiązkiem jest dać mi taką małą, ciekawą myszkę. Myszkę, która kocha folklor i zespół „Mazowsze”. Dzięki temu będzie mogła mi śpiewać piosenki z Mazowsza. I poprosimy profesor Jolantę, żeby dała tej małej myszce lekcje gry na pianinie.
Wiesz, poświęciłem swoją nieśmiertelność, żeby zestarzeć się u twego boku. Pamiętaj, potrzebuję twojej pomocy w logistyce sprzedaży moich kolekcji obrazów. Zarobimy pieniądze i będziemy mogli realizować nasze plany małżeńskie i rodzinne, i będziemy mogli tworzyć muzykę, którą kochamy. A ja będę mógł pisać w spokoju, kiedy będziemy starsi, a dzieci dorosłe. Dlatego tak dużo malowałem w młodości: żeby zbić fortunę na malarstwie i żyć pełnią życia z rodziną. To właśnie próbowałem ci zaproponować, próbując skłonić cię do wysłuchania i rozważenia mojej propozycji: najpierw będziemy przyjaciółmi, potem zaręczeni, potem chłopakiem i dziewczyną, a potem mężem i żoną.
Widziałeś tradycyjny strój do tańca huasa? Sprawdź go, a zobaczysz, jaki jest piękny. Jest o wiele bardziej stonowany i prosty niż tradycyjne stroje z Twojego regionu, ale jego elegancja sprawi, że będziesz wyglądać absolutnie

Su deber, es darme una niña curiosa como esta ratoncita. Una ratoncita que le guste el folclor y el Conjunto Mazowsze. Para que me cante canciones de Mazowia. Y le vamos a pedir a la Pani Profesora Jolanta, que le enseñe clases de piano a la Ratoncita chica.

Ya sabe, que he renunciado a mi Inmortalidad, para envejecer junto a su lado. Recuerde que me tkene que ayudar con la logística de la venta de mis colecciones de Cuadros de Bellas artes. Vamos a ganar dinero y vamos a poder hacer nuestros proyectos de matrimonio y familia y vamos a poder hacer la música que nos gusta. Y yo voy a poder escribir tranquilo cuando ya estemos mayores y lls niños grandes. Para eso pinté tanto cuando joven. Para hacer fotuna con la Pintura y vivir una vida plena con una familia. Esto es lo que yo le he estado tratando de proponer, y haciendo que me escuche, y considere mi oferta de que seamos primero, amigos, luego prometidos, luego novios y luego esposos.

3

Wiktoria

Wiktorio, musimy porozmawiać poważnie i prywatnie. Chciałbym rozpocząć z Tobą prywatną korespondencję, tylko we dwoje. Aby wjechać do Polski z Chile, potrzebuję tylko paszportu. Wiza turystyczna jest ważna do trzech miesięcy. Potrzebuję potwierdzenia adresu, wystarczających środków na trzymiesięczny pobyt i biletu lotniczego w obie strony.

Powinniśmy zacząć od pisania do siebie, e-mailem lub w inny preferowany przez Ciebie sposób. Potem, kiedy poczujemy się swobodnie w komunikacji, możemy zacząć poznawać się przez wideorozmowę i ostatecznie zaplanować moją wizytę na początek przyszłego roku. Będę podróżować, Ty spotkasz mnie na lotnisku, zatrzymam się w hostelu, a Ty będziesz mnie odwiedzać wieczorami. Odwiedzimy Twoich rodziców, pójdziemy do kina, teatru i opery. Będziemy parą i będziemy kontynuować planowanie naszego ślubu.

Kochanie, mówię ci to, bo planuję odejść od mediów społecznościowych, żeby skupić się na pracy, zaplanować podróż do Polski i się z tobą zobaczyć. Tak będzie najlepiej. Zniknę z mojego profilu na YouTube na kilka miesięcy. Nie chcę się pojawiać na moim profilu publicznym, dopóki oboje nie podejmiemy decyzji i nie osiągniemy spokoju. Chcę, żebyś o tym wiedziała. Dlatego potrzebuję, żebyś była gotowa zacząć rozmawiać prywatnie. Muszę odejść od mediów społecznościowych. Chcę, żebyśmy zaplanowali spotkanie.

Wiktorio, moja słodka mała polska myszko, dodałam tu nasze zdjęcie, które miałam w moim pamiętniku. Usunęłam je, bo jak wiesz, piszę o wszystkim: polityce, przepisach kulinarnych, sztuce, a nawet o wielu skandalicznych i obscenicznych rzeczach. Dlatego chciałam usunąć Twoje zdjęcie z tego pamiętnika, bo to nie miejsce dla mojej małej polskiej myszki. Jednak w Twoich listach, które są Twoją przestrzenią, nasze portrety naprawdę należą do Ciebie.

Zaczynam nową stronę w Twoich listach, żebyś nie była zaskoczona ani zaniepokojona. Robię to z praktycznych powodów. Wiesz, że moim zamiarem jest przeglądanie listów, które do Ciebie piszę, edytowanie ich i publikowanie. Mam zamiar pisać do Ciebie aż do naszej złotej rocznicy.

Jutro będę kontynuować malowanie ptaków, które maluję dla Ciebie i Twojego portretu jako Carmen. Przeniosę też ptaki, które już dla Ciebie narysowałam, na nową stronę.

Wiktorio, moja mała myszko, piszę do Ciebie teraz w Twoim języku, korzystając z tłumacza. Ponieważ chcę, żeby innym było trudno to przeczytać. I ponieważ wiesz, że moim zamiarem jest poznanie Twojej kultury. Nie chcę, żebyś zmieniała swój świat. Moim zamiarem jest poznanie Twojej kultury. Chcę nauczyć się Twojego języka, poznać Twój kraj i stać się jego częścią. Nie sądzisz, że byłoby wspaniale, gdybym zorganizowała swoją pierwszą indywidualną wystawę malarstwa w Polsce, moja mała myszko? Nie chcesz, żebyśmy razem przeżyli piękne chwile, jak zakochana para?

Zrobiłem sobie zdjęcie z gitarą. To odważne zdjęcie; nie obraź się, moja mała myszko, bo jesteś artystką teatralną i wiesz i rozumiesz te rzeczy. Poza tym, wszystko, co robię, robię dla ciebie. Nie chcę, żebyś myślała, że ​​jestem zarozumiały, ale pewnego dnia się pobierzemy, a ja jestem namiętnym mężczyzną. Czy mówiłem ci już, że nie dotknąłem kobiety od ponad pięciu lat? Możesz w to nie uwierzyć, moja mała myszko Wiktorio, ale to prawda. Mam nadzieję, że wybierzesz mnie na swojego partnera życiowego i zgodzisz się mnie poślubić.


Listy Do Wiktorii

1

Myszko, słodka myszko, Wiktorio. Śniło mi się o tobie! Myszko, śniło mi się, że byliśmy razem w moim domowym studiu. To był cudowny sen. Niewiele rozmawialiśmy, bo nie mieliśmy Tłumacza Google, bo to było, gdy byłem młodym, dwudziestoletnim mężczyzną. Przytulaliśmy się, a ty cały czas byłaś w moich ramionach. Cudownie było cię widzieć i mieć przy sobie, nawet jeśli to był tylko sen. Byłaś tak piękna, jak na zdjęciach i filmach.

2

Śniłaś mi się dziś rano. Wstałam, żeby zjeść śniadanie o 5:00 i poszłam prosto do łóżka, bo jestem wyczerpana czytaniem muzyki, pisaniem i korektą prac literackich. Po napisaniu pamiętnika zasnęłam i śniłam o tobie. Było cudownie. Dałam ci mnóstwo czułych pocałunków w czoło, a ty tuliłaś się do mnie. Oglądałyśmy moje obrazy i dużo się przytulałyśmy. Nie całowaliśmy się jak kochankowie, bo oficjalnie nie jesteśmy jeszcze parą, a to nie wypada, nawet w snach, moja słodka myszko. Bo tak bardzo cię kocham.

3

Jest jeszcze jedna sprawa, którą chcę z tobą omówić; nieprzyjemna: chodzi o tę dziewczynę, która mnie nęka w mediach społecznościowych, a na dodatek plagiatuje moje treści. Dlatego są dni, kiedy dedykuję jej te naprawdę wulgarne memy, żeby przestała mnie obserwować w mediach społecznościowych, i dlatego ją wszystkim ujawniam. Nie chciałem cię w to mieszać, ponieważ to nie ma z tobą nic wspólnego. Minął rok, odkąd to się zaczęło i z tego powodu chcę porzucić moje profile w mediach społecznościowych. Dlatego chcę, żebyśmy zaczęli się poznawać prywatnie. Chcę poświęcić się wyłącznie mojemu blogowi i tylko mojemu blogowi. Już przestałem lubić media społecznościowe: na przykład Instagram porzuciłem w 2023 roku. Minęły ponad trzy lata, odkąd opuściłem tę platformę. Porzuciłem Facebooka na początku tego roku i to z powodu tej osoby, o której ci opowiadam. A teraz, kiedy mam tylko kanał na YouTube, ona też próbowała się pojawić. Jest też w kontakcie z administratorami WordPressa, dlatego ja też chcę odejść z WordPressa. Czy rozumiesz wszystko, co się teraz dzieje?
Los jest taki dziwny, bo kiedy Cię poznałam, nie wiedziałam, o czym są Twoje piosenki, a po jakimś czasie dowiedziałam się, że jedna z nich nosi właśnie tytuł: The Girl’s Lament.
Wiktorio, tak bardzo chciałabym Cię poznać i żebyś mnie pokochała.

4

Wiktorio, napiszę do Ciebie jeszcze dziś po południu. Znajdziesz ten list, kiedy się obudzisz, bo dzieli nas sześć godzin czasu. Do zobaczenia, moja śliczna myszko.

Chyba mi się śniło, że byłeś w moim warsztacie, bo widziałam ten filmik z Aleksandrem.

😂☺️🥰😘💘

Zostawię ci tutaj moje zdjęcie, żebyś mnie pamiętał.